Afgelopen september ben ik, Marieke Fennema (bestuurslid van de stichting), naar Mozambique geweest om het project Osivela wa Yesu weer te bezoeken. 

Bernadette en ik ontmoetten elkaar in Blantyre in Malawi. We hebben daar een bedrijf bezocht waar ambulancefietsen worden gemaakt. Dit is een fiets met een aanhangwagen, waarop patiënten liggend vervoerd kunnen worden. De patiënt ligt op een brancard, die ook van het onderstel losgemaakt kan worden zodat iemand een huis of het ziekenhuis in gedragen kan worden. Bij zo’n aankoop is altijd de vraag: hoe krijgen we hem in Mocuba (300 km verderop). We belden met een Nederlander, die regelmatig in Blantyre inkopen gaat doen, en hij bood direct aan hem voor ons op te halen en een keer mee te nemen naar Mocuba. Een week later belde zijn vrouw dat ze zin hadden om te komen logeren en zo kwam de fiets erg snel in Mocuba.

  Ernesto heeft de fiets in elkaar gezet en hem gedemonstreerd. Iedereen liet zijn werk even liggen en kwam naar de nieuwe aanwinst kijken. De Mozambikanen kunnen zo enthousiast worden, dat is niet te beschrijven: ze gaan uit hun dak, klappen, maken allerlei mooie geluiden, ronduit geweldig! Gelukkig hebben ze de fietsambulance nog niet nodig gehad, maar de afstand van 6 km naar het ziekenhuis in Mocuba is nu gemakkelijker te doen.

 Voor foto's van de fietsambulance klik hier

Zoals u in de vorige nieuwsbrief heeft gelezen, wilde Bernadette graag dat ik de vrouwen zou helpen met hun naaiwerk. Bernadette heeft in Malawi een lockmachine gekocht, deze is in Mocuba en omgeving niet te krijgen. Het voordeel van deze machine is dat hij stikt, zigzagt en afsnijdt in één keer. Dit maakt het werken een stuk sneller en het afwerken is eenvoudiger. De hand/voetnaaimachines hebben geen zigzagsteek. De lockmachine is elektrisch en gelukkig is er nu bijna altijd een goede stroomvoorziening.  Met de zes vrouwen die elke dag komen handwerken, ben ik aan de slag gegaan om schooluniformen te maken.

 Als de kinderen de school van Bernadette op zesjarige leeftijd verlaten, gaan ze naar de lokale school. Maar zonder uniform mogen ze niet naar die school. Alle kinderen krijgen sowieso 2x per jaar een set kleren, maar nu hebben we voor de kinderen die de school verlaten ook een uniform gemaakt. Zodat de oma’s en tantes, die voor deze weeskinderen zorgen, daar geen zorg over hebben. De vrouwen gingen enthousiast aan de slag. Een voorbeelduniform werd van huis meegenomen en daar hebben we patronen van gemaakt. Voor de jongens een broek en voor de meisjes een rok. Hoewel mijn Portugees zeer beperkt is, konden we goed samenwerken en hadden we veel plezier. De lockmachine is een uitkomst. In plaats van 1 broek per dag, maken we er nu 3! Eén vrouw, Josepha, was zeer goed in de bediening van de lockmachine en zij bestudeerde de gebruiksaanwijzingboekje uitvoerig. Haar heb ik de machine helemaal uitgelegd en we hebben samen geoefend om problemen op te lossen. Deze zes vrouwen zouden we in de toekomst mogelijk een microkrediet  willen geven voor een eigen naaimachine en een startpakket met naaiattributen. De machine is dan voor thuis, zodat ze voor hun buren ook bijvoorbeeld schooluniformen kunnen maken. Ze mogen ook nog steeds spullen maken om te verkopen bij Bernadette in haar winkel. Het microkrediet plan moet nog verder uitgewerkt  worden met betrekking tot de voor- en nadelen. Via de website houden we u op de hoogte.

 Op de vrijdagen kwamen de baby’s. De verhalen zijn aangrijpend. Er was een vader met een tweeling die al 6 maanden lang elke week naar het project komt om melkpoeder te halen. Zijn vrouw is overleden. Hij kreeg een groot applaus van de andere aanwezigen om zijn enorme zorg voor zijn kinderen. Dankzij het melkpoederproject overleven veel baby’s, die anders kansloos zijn. 

Het was weer een fantastische tijd in Mozambique. Het was goed  om te zien hoe het project ontwikkelt en hoe goed het met de mensen gaat. En het was gezellig om met Bernadette mee te werken. Namens iedereen heel hartelijk dank voor uw steun en uw betrokkenheid ! 

Hartelijke groet, ook namens Bernadette,

Stichting Red de weeskinderen van Mozambique  Marieke Fennema